Τρίτη, 16 Σεπτεμβρίου 2008

ΕΙΣ ΤΟ ΕΠΑΝΙΔΕΙΝ RICK ΚΑΙ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΑΤΑ ΣΤΟΝ SYD


Από σήμερα το ανθρώπινο γένος θα μπορεί να ακούει πλέον
τα εξωγήινα πλήκτρα των Pink Floyd μόνο από τους δίσκους τους.
Το ιδρυτικό τους μέλος και ΑΥΤΟΔΙΔΑΚΤΟΣ πιανίστας
Rick Wright, ο άνθρωπος που καθόταν πάντα στο πίσω μέρος
της σκηνής, έφυγε χθες 15 Σεπτέμβρη 2008 μετά από σύντομη μάχη
με τη γαμημένη την επάρατο, σε ηλικία 65 χρονών.
Τώρα θα τα λένε ήδη στη σκοτεινή πλευρά της σελήνης
με το φίλο του το Syd Barrett που έφυγε
κι αυτός από την ίδια αρρώστια το 2006.

Εις το επανιδείν Rick και χαιρετίσματα στον Syd, στο Μήτσο, στον Κωστάκη και σ' όλα τ' άλλα παιδιά.

β.τ.μ.




21 σχόλια :

Αλέκα είπε...

Απο το μεσημέρι παλεύω να γράψω σχόλιο, βασιλιά. Τι να γράψει κανείς; Το καλύτερο είναι ο τίτλος σου.
Στο επανιδείν λοιπόν και στο συνεχές ακούειν αυτό το "Wish You Were Here" που με συντροφεύει μέρα - νύχτα.
Μεγάλη απώλεια.. πολλή μεγάλη
Να ΄σαι καλά!!!

βασιλιάς της μοναξιάς είπε...

Όλοι πεθαίνουν τελικά Αλέκα.
Ακόμα κι οι Pink Floyd.

Λορελάη είπε...

Όπως λέει κι η Αλέκα, τι να πεις... ΑΠΩΛΕΙΕΣ!
Κι η μουσική τους τέρμα σε ένδειξη πένθους και τιμής...

Ανώνυμος είπε...

Nai fisika oloi pethainoun, alla ti kanoun mexri na figoun apo ton mataio touto kosmo....
kai oi Pink Floyd kai ti den ekanan!
As einai elafri to xoma pou ton skepazei,
propetis

Ανώνυμος είπε...

Ena megalo efxaristo ston Rick Wright gia osa mas prosefere,
propetis

βασιλιάς της μοναξιάς είπε...

Λορελάη

Ας βάλουμε το "Money" να παίξει στο τέρμα. Κι αν έχουμε και κανένα παιδί δίπλα μας, ας του μεταφράσουμε τους στίχους.
Σε ένδειξη μόνο τιμής, όχι πένθους.

Γ.Κ. είπε...

Βασιλια..ζωη σε λογου μας..

καλο βραδυ

βασιλιάς της μοναξιάς είπε...

Προπέτη

Όντως...και τι δεν έκανε αυτή η μπάντα! Ίσως όμως το σημαντικότερο, ακόμα κι από την ίδια την απίστευτη και πρωτότυπη μουσική τους, να είναι οτι κατάφεραν να μπουν στο πάνθεο των προσωπικοτήτων ΜΟΝΟ μ' αυτό που έκαναν.

βασιλιάς της μοναξιάς είπε...

Γιώργη

Όλοι θα πεθάνετε ρε!
Θα σας θυμάμαι με νοσταλγία.

ocean soul είπε...

όντως τοτε θα μεινεις μόνος αφου όλοι θα πεθάνουμε.
αλλα όταν θυμάσαι κάποιον αυτος παραμένει ζωντανός.

XRISTINA G.V. είπε...

"Hey you,
out there in the cold
Getting lonely, getting old
Can you feel me?
Hey you,
standing in the aisles
With itchy feet and fading smiles
Can you feel me?
Hey you,
don't help them to bury the light
Don't give in without a fight
Hey you,
out there on your own
Sitting naked by the phone
Would you touch me?
...........................
Hey you,
out there on the road
Always doing what you're told
Can you help me?
Hey you,
out there beyond the wall
Breaking bottles in the hall
Can you help me?
Hey you,
don't tell me there's no hope
at all
Together we stand-divided we fall"
...............
Ενα αντίο σε αυτόν (μεσολαβήσαντος του συγκροτήματός του) και μια καληνύχτα σε σένα Βασιλιά μου
Χριστίνα

βασιλιάς της μοναξιάς είπε...

Ocean Soul

Εδώ στην Κρήτη κάνουμε πάντα πλάκα με το θάνατο.

βασιλιάς της μοναξιάς είπε...

Χριστίνα

Καληνύχτα και σ' εσένα.

Morpheus είπε...

Ένα ευχαριστώ μοιάζει λίγο. Η σιωπή ίσως είναι καλύτερη. Ιδιαίτερα αν παίζει από πίσω της το Wish you were here...
R.i.P.

βασιλιάς της μοναξιάς είπε...

Morpheus

Εγώ σ' ευχαριστώ γιά την επίσκεψη
άσχετα αν έγινε κάτω από τέτοιες συνθήκες.
Να είσαι καλά.

anypopti είπε...

διάβασα για το "ταξίδι" του... οι Pink Floyd έχουν σημαδέψει πολλές στιγμές μου, κακές, καλές, αγχωμένες, φοβισμένες, νευριασμένες....

τουλάχιστον υπάρχει παρακαταθήκη...!
σε χαιρετω!

βασιλιάς της μοναξιάς είπε...

Ανύποπτη

Παρακαταθήκη λέει;!
Αυτό που αφήνουν πίσω τους οι Floyd
είναι ένα τεράστιο κεφάλαιο.
Κάποιος είπε κάποτε οτι ο Gilmour ρίχνει ένα ακόρντο και σημαδεύει το κέντρο του σύμπαντος.
Κάπως έτσι είναι συνολικά το έργο των Floyd. Όχι απλά φτιαγμένο σε πολλαπλά θέματα και επίπεδα, αλλά φτιαγμένο θαρρείς στο κέντρο του κόσμου και προορισμένο γιά εκεί.
Αντιλαμβάνομαι και θεωρώ τους Pink Floyd "μία" οντότητα και όχι τέσσερα ή πέντε άτομα. Μιά μεγάλη μορφή της σύγχρονης έκφρασης και Τέχνης που το έργο της θα μείνει διαχρονικά στο διηνεκές και προς τέρψη και μελέτη και σαν σημείο αναφοράς.

Ευχαριστώ που πέρασες.

Spy είπε...

Η μουσική ποτέ δεν ήταν ίδια πριν τους Pink Floyd, και ποτέ δεν θα είναι ξανά, και μετά από αυτούς.

Δεν έχει υπάρξει άλλη μπάντα που να με έχουν τσακίσει ΤΟΣΑ ΠΟΛΛΑ τραγούδια της...

"Εις το επανιδείν"

βασιλιάς της μοναξιάς είπε...

Spy

Εμένα να δεις φίλε!
Τι να πω κι εγώ που ήμουν το 89 στην Καλογρέζα;

Spy είπε...

Δεν ξέρω αν το διαβάσατε κι ήρθα να σας το γράψω κι εδώ.
Σας ευχαριστώ πολύ για το "δωράκι".
Η συναυλία εκείνη είναι μία από τις εντονότερες αναμνήσεις της ζωής μου.
Και ποτέ μέχρι τώρα δεν την είχα δει ούτε σε ερασιτεχνικό βίντεο.
(κι ας θυμάμαι απ' έξω κάθε δευτερόλεπτό της...)

Σας ευχαριστώ και πάλι.

βασιλιάς της μοναξιάς είπε...

Spy

Φυσικά και το διάβασα.
Είμασταν εκεί λοιπόν και οι δύο.
Φαντάζεσαι να σε είχα σκουντήξει και να σου είχα ζητήσει συγγνώμη;