Κυριακή, 10 Αυγούστου 2008

Ο ΧΡΟΝΟΣ

Ο χρόνος μου τελειώνει.
Κάθε μεγάλη ώρα, κάθε μικρή στιγμή
ο χρόνος μου τελειώνει.
Κουλουριασμένος σε μιά κόχη αυτού του χρόνου
σε στάση εμβρυακή
σκέφτομαι πώς τον έχω σπαταλήσει
πώς τον ξόδεψα και τον σκόρπισα
σε λίγα χέρσα τετραγωνικά αυτού του κόσμου.

Ο χρόνος μου τελειώνει
απ' τη στιγμή της πρώτης μου ανάσας.
Ο χρόνος που μου δόθηκε
χωρίς αντάλλαγμα θαρρούσα.
Έτσι θαρρούσα.
Πώς μου χαρίστηκε χωρίς ανταμοιβή.
Και τώρα, καθισμένος στην άκρη ενός βράχου
ψηλά πάνω απ' τα σύννεφα, το βλέπω καθαρά.
Δεν μου χαρίστηκε ο λίγος μου ο χρόνος.
Όποιος κι αν μου τον έδωσε
ένα μου ζήτησε μονάχα.
Να τον ζήσω με αγάπη
κι έχοντας καλοσύνη στην καρδιά.
Κι αν ξαναβρώ όσους πλήγωσα
κι αν ξαναδώ όσους πόνεσα
κι αν μπροστά τους ταπεινά γονατίσω
το χρόνο που φάλτσα ξόδεψα
δε γίνεται να αποκαταστήσω.

Ο χρόνος μου τελειώνει.
Και τώρα θέλω να φωνάξω από 'δω ψηλά
πως θέλω να μάθω και να ξέρω
αν μου άξιζε στ' αλήθεια να τον ζήσω.
Ποιός θα μου απαντήσει;
Ο θεός δε μιλά κι αν μιλά δεν τον ακούω.
Οι άνθρωποι μιλούν,
μα ο καθ' ένας γιά τον εαυτό του.
Τα πουλιά κελαηδούν
μα τη γλώσσα τους δεν καταλαβαίνω.
Ολομόναχος πάνω σ' ετούτο το βράχο
κουλουριασμένος σε τούτη την κόχη του χρόνου
κρυώνω και ζεσταίνομαι
και βλέπω καθαρά πως τίποτα δεν έχω καταλάβει.

β.τ.μ.

21 σχόλια :

ερΑσιτεχνης ανθρωπος είπε...

"Χρόνος:
μοιραίος ίσως και μάταιος
ασύλληπτος.Ο χρόνος καθαρός, πολύτιμος, σταθερός, απείραχτος, δυνατός, συμπαγής, ολόκληρος, νοητός, ατελείωτος, αιώνιος, αστείρευτος, αέναος, άθιχτος, ακέραιος, ακατάπαυστος, διαρκής, ασάλευτος, αδίσταχτος, αδιαίρετος, ακίνητος, άκρατος, αδέσμευτος, πυκνός, αδιάφορος, αδιαπέραστος !
O χρόνος αδιάλλαχτος, αδιάλεχτος, απρόσιτος, αδιήγητος, αγνώριστος, άγνωστος, άδηλος, πολύπλοκος, ποικίλος, ανεξήγητος, βέβαιος, αβέβαιος, χρόνος αβίαστος, απροσδόκητος, αδοκίμαστος, αδιέξοδος.
Xρόνος βαθύς και τραχύς. Αγέρωχος πλούσιος, άφθονος, o χρόνος ακριβής, αιφνίδιος, φανερός, ο δίκαιος, υπερήφανος, ένας, ο μοναδικός χρόνος, λαμπρός ο έξοχος, νέος, διαρκώς ένδοξος θείος ο Xρόνος".

(Ζωή Καρέλλη)

Β.Τ.Μ.,
Ο Χρόνος:
μια έννοια που της ταιριάζουν αυτά και άλλα τόσα επίθετα.

Μην το ψάχνεις. Θα σε βρει αυτός.
(Ο Χρόνος)

AERIKO είπε...

Σε σέβεται μόνο αν του κλεβεις τις στιγμές.Δοκιμασμένο..!!! :)
Επι της ουσίας όλα περνούν και φεύγουν..κι ότι μετράμε διαρκεί λιγότερο.
Όλα ειναι δρόμος βασιλιά της Μοναξιας.Σ'αυτο το ταξίδι σημασια δεν έχει η διάρκεια αλλά η ένταση.
Όμορφο βραδυ εύχομαι.:))

Αλέκα είπε...

Τι να σου πω β.τ.μ.; Δεν γράφεται. Περιγράφεται απλώς ως κούνημα του κεφαλιού με σφιγμένα χείλη. Δεν πιστεύω να με ρωτήσεις "γιατί;". Φαντάζεσαι πιστεύω..
Άντε μια ακόμη μέρα με μια ΚΑΛΗμέρα...

XRISTINA G.V. είπε...

"Τίποτα δεν πάει χαμένο" όπως λέει και η Χαρούλα, Βασιλιά μου...
και σίγουρα..τίποτα δεν μας χαρίζεται..αλλά ίσως έτσι να προσδίδεται η πρέπουσα αξία σε κάποια πράγματα..που όταν και αν βρεθούμε στη θέση να τη κατανοήσουμε και να την εκτιμήσουμε να μπορούμε να πούμε ότι ο Χρόνος που μας δόθηκε άξιζε στ'αλήθεια να τον ζήσουμε.
ο Χρόνος είναι ατελείωτος όταν πελαγοδρομούμε ασκόπως και πολύ σύντομος όταν πιά θέλουμε να τον μοιραστούμε...Ας μη τον χαραμίζουμε!
Την αγάπη μου
Χριστίνα Βάρφη

Βασιλιάς της μοναξιάς είπε...

Ε.Α.

Στην πραγματικότητα, ο χρόνος δεν υπάρχει. Η έννοια του χρόνου είναι ένα μέτρο που έφτιαξε ο άνθρωπος γιά να μετρά τη μοναξιά του.

Βασιλιάς της μοναξιάς είπε...

Αερικό

"Ο κλέφτης των στιγμών"
Ωραίος τίτλος γιά βιβλίο ή ταινία.
Δεν τον κατοχυρώνεις;

Βασιλιάς της μοναξιάς είπε...

Αλέκα

Τι να σε ρωτήσω ρε Αλέκα!
Ήσουν απόλυτα επεξηγηματική.

Καλημέρα και σ' εσένα.

Βασιλιάς της μοναξιάς είπε...

Χριστίνα

"Αν βρεθούμε στη θέση να τη κατανοήσουμε και να την εκτιμήσουμε να μπορούμε να πούμε ότι ο Χρόνος που μας δόθηκε άξιζε στ'αλήθεια να τον ζήσουμε".

Συμφωνώ. Απλά να επισημάνω οτι είναι πολύ επώδυνες οι στιγμές τέτοιου είδους εκτίμησης και κατανόησης...αλλά αξίζει τον κόπο.

Mystis είπε...

ι όταν άνοιξε την έβδομη σφραγίδα έγινε σιγή στον ουρανό περίπου μισή ώρα. Eίδα κατόπιν τους εφτά αγγέλους που στέκονταν μπροστά στο Θεό και ότι τους δόθηκαν εφτά σάλπιγγες.

Ήρθε, τότε, ένας άλλος άγγελος, που είχε ένα θυμιατήρι χρυσό, και στάθηκε μπροστά στο θυσιαστήριο. Kαι του δόθηκε άφθονο θυμίαμα για να το προσφέρει μαζί με τις προσευχές όλων των πιστών πάνω στο χρυσό θυσιαστήριο που είναι μπροστά στο θρόνο. Kι ο καπνός, μαζί με τις προσευχές των πιστών, ανέβηκε από τα χέρια του αγγέλου μπροστά στο Θεό. Πήρε τότε ο άγγελος το θυμιατήρι και το γέμισε από τα αναμμένα κάρβουνα του θυσιαστηρίου και τα τίναξε στη γη κι ακολούθησαν βροντές και φωνές κι αστραπές και σεισμός!

Πολύ φαΐ, πολύ πιοτό και αστείρευτο σεξ... ΧΑΧΑΧΑΧΑ

Ένα κορμί είναι... θα λιώσει...

Μικρή διακοπή και συνεχίζεται...

Να σαι καλά...

Βασιλιάς της μοναξιάς είπε...

Mystis

Χαίρομαι πολύ που η φωνή που επρόκειτο να σωπάσει ξανακούγεται.
Μου έλειψες "παλιόφιλε".
Που γυρνάς; πως περνάς; ποιάν στα μάτια κοιτάς; Ε;

Mystis είπε...

Όργωσα τη Χαλκιδική. Ρωσίδες, Ουκρανιδούλες, Βουλγάρες, με θαύμασαν. Ενίοτε, με απήλαυσαν κιόλας! ΧΑΧΑΧΑ
Μικρή διακοπή και συνεχίζω, παλιόφιλε!

Άσχετο: δεν έχω πάει ποτέ Κρήτη ρε συ. Το λέω και δεν το πιστεύω!

Βασιλιάς της μοναξιάς είπε...

Α,ώστε οι Ρωσίδες, οι Ουκρανιδούλες και οι Βουλγάρες ήταν ο λόγος που θα σώπαινε η φωνή!
Άθλιο υποκείμενο!

Ούτε κι εγώ το πιστεύω οτι δεν έχεις έρθει ποτέ Κρήτη.
Να η ευκαιρία!

Ανώνυμος είπε...

Ο χρόνος είναι η μνήμη.
Είναι η μνήμη που έχει την παντοδυναμία.
Η μνήμη του παρελθόντος και,όσο οξύμωρο κι αν ακούγεται, η μνήμη του παρόντος και του μέλλοντος.
Ο χρόνος μπορεί να παγώσει, να επιβραδυνθεί ή και να επιταχυνθεί από εμάς-και αυτή ακριβώς η σχετικότητά του είναι που τον καθιστά αδύναμο.
Δεν τελειώνει ο χρόνος Β.τ.Μ., απ' το δικό μας πρόσταγμα εξαρτάται αν όλα τελειώνουν ή αρχίζουν.
Ευγενία

Βασιλιάς της μοναξιάς είπε...

Ευγενία

Πόσα μπορούμε να πούμε γιά το Χρόνο! Ας πούμε ακόμα ένα.
"Ο ίδιος χρόνος που μας γερνάει
είναι αυτός που μας γιατρεύει".

Καλώς όρισες στο φτωχικό μου.

BUTTERFLY είπε...

Ο χρονος ολων μας μετραει αντιστροφα απο τη στιγμη κιολας της πρωτης μας ανασας, τοτε που αναποδογυριζει η κλεψυδρα με την αμμο της ζωης μας. Αυτη ειναι η καταρα και η ευλογια συναμα του περασματος μας απο τουτο εδω τον κοσμο...αν ο χρονος ηταν ατελειωτος, οι στιγμες μας δεν θα ηταν μοναδικες, δεν θα ειχαν την αξια που τους δινουμε τωρα που ξερουμε πως καποτε θα στερεψουν...ισως βεβαια, να ειχαμε περισσοτερες ευκαιριες να διορθωσουμε τα λαθη μας...θα τις εκμεταλλευομασταν ομως; Η αισθανομενοι ατρωτοι θα ζουσαμε κενα και ανουσια;
Την καλημερα μου!

Βασιλιάς της μοναξιάς είπε...

Butterfly

Πολύ σωστοί και χρήσιμοι οι προβληματισμοί σου.
Πάντα όμως έχουμε ευκαιρίες να διορθώσουμε τα λάθη μας ή έστω να προσπαθήσουμε. Το θέμα, όπως είπες κι εσύ, είναι να τις εκμεταλλευτούμε και να αφιερώσουμε λίγο χρόνο σ' αυτό.
Συνήθως, πάνω στην απόγνωσή μας βλέποντας τον χρόνο να κυλάει ασταμάτητος, τον αφήνουμε απλά να κυλάει χωρίς να τον χρησιμοποιούμε δημιουργικά.

Mystis είπε...

ΟΛΥΜΠΙΑΚΕ ΜΟΥ!

ΘΡΥΛΕ ΜΟΥ!

Τι έμελλε να ζήσω...

Αν αποκλειστούμε, να δω πώς θα ξεχειμωνιάσουμε... Με βλέπω να παρακολουθώ ιπποδρομίες...

ocean soul είπε...

λοιπόν θα σου πω ένα μυστικο.
δε καταπιέζομαι ποτέ και δε ξοδεύω το χρόνο μου σε κάτι που δε μαρέσει. Δε βαριέμαι ποτέ πάντα καθε στιγμή σκέφτομαι οτι η οποια ενέργεια μου ειναι καλώς καμωμένη.
Η μόνη σπατάλη χρονου ειναι ο θυμός και εγωισμός , με πάει πισω ...

βασιλιάς της μοναξιάς είπε...

Ocean Soul

Ακριβώς γι' αυτόν το θυμό και τον εγωισμό μιλάω, που δεν έχουν να κάνουν με την αγάπη, παρά μόνο με τον εαυτούλη μας.
Και δεν είναι απλά σπατάλη χρόνου, είναι καταστροφικό "χάσιμο χρόνου".
Και το όποιο χάσιμο χρόνου
ΔΕΝ ΑΝΑΠΛΗΡΩΝΕΤΑΙ ΠΟΤΕ.

fractal είπε...

Βασιλειά μου. Η μονάδα μέτρησης του χρόνου είναι αμθρώπινη εφεύρεση. Δεν έχει να κάνει με το χρόνο της ψυχής μας. Επιμένεις πολύ σε κάτι τόσο ασταθές και υποκειμενικό. Όταν σε κρατούν αγγαλιά και σου λενε ένα παραμύθι, είσαι ή δεν είσαι παιδί?
Και όλλες οι αισθήσεις σου γυρίζουν πίσω και απολαμβάνουν τις ιδιες στιγμές με εκείνες.. τότε. Αν κάποια κοπελιά σε κοιτάξει με τον τρόπο και τα καμώματα της έφηβης είσαι έτοιμος να πας μαζί της ακριβώς όπως τότε ?. Χωρίς καμιά αναστολή και ενδυασμό.?
Άν είχα την αγκαλιά του θείου Γιώργη και ένα κομμάτι μελόπιττα με τη γεύση ΄και το έρωμα του κεριού...

βασιλιάς της μοναξιάς είπε...

Fractal

Στην ουσία το θέμα μου δεν είναι αυτός καθαυτός ο χρόνος, ούτε ζητώ να αναλύσω την όποια έννοιά του.
Το θέμα μου είναι ΠΩΣ τον ξοδεύουμε το χρόνο της ζωής μας.
Όσο γιά τον ίδιο το χρόνο, πιστεύω οτι στην πραγματικότητα δεν υπάρχει. Ο χρόνος είναι ένα μέτρο που έφτιαξε ο άνθρωπος γιά να μετρά τη μοναξιά του.