Παρασκευή, 30 Μαΐου 2008


ΚΡΑΤΑΩ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΖΩΝΤΑΝΟ ΜΕΣΑ ΜΟΥ
ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΧΩ ΠΟΥ ΑΛΛΟΥ ΝΑ ΤΟ ΠΑΩ

Σταμάτης Κραουνάκης

10 σχόλια :

AERIKO είπε...

"Όπου κι αν πας, όπου κι αν πας
Ένα μικρό παιδί σ' ακολουθάει
Το χαμένο του δίκιο ζητάει
Κλαίει, γελάει
Μοναχό του παραμιλάει
Ο καιρός περνάει
Μα η ψυχή ποτέ δεν γερνάει"Περιδης

Την πιο μελωδικη καλημερα μου.:))

Βασιλιάς της μοναξιάς είπε...

Πώς να κρυφτείς απ' τα παιδιά
έτσι κι αλλιώς τα ξέρουν όλα
και σε κοιτάζουν με μάτια σαν κι αυτά
όταν ξυπνούν στις δύο η ώρα

Σαββόπουλος

Την πιο μελωδική καλησπέρα μου

ΠΕΡΙΠΛΟΥΣ είπε...

Eμένα απελπίστηκε και την
έκανε με ελαφριά πηδηματάκια...

SAMAEL είπε...

Συγκλονιστική εικόνα. Το παιδί μέσα μου δεν θα πεθάνει ποτέ, ακόμα κι αν χρειαστεί να φοβηθεί ή να κλάψει...

Καλησπέρα.

ερΑσιτεχνης ανθρωπος είπε...

Na gelas panta san paidi sou euxomai...

Panemorfes oi fwtos sou kai oi anarthseis sou katapliktikes!!
Nomizw eimai erwteumenh me to blog sou!!!! :P

filia !

Βασιλιάς της μοναξιάς είπε...

Samael

Σου εύχομαι απο τα βάθη της καρδιάς μου να γίνει έτσι όπως το λες.

Βασιλιάς της μοναξιάς είπε...

Ερασιτέχνης Άνθρωπος

Με κάνεις να κοκκινίζω, το εννοώ!
Σ' ευχαριστώ πάρα πολύ για τα καλά σου λόγια αλλά πιο πολύ για την ευχή σου!

Να έχεις το πιο όμορφο βράδυ της ζωής σου.

Βασιλιάς της μοναξιάς είπε...

Περίπλους

Είμαι ανοιχτός, όποτε γουστάρεις, να ψάξουμε να το βρούμε μαζί ρε φίλε, να το ψήσουμε να επιστρέψει εκεί που είναι η θέση του.
Βαθειά μέσ' στην καρδιά σου.

ΠΕΡΙΠΛΟΥΣ είπε...

ρε φίλε !!!
τι να ψάξεις και που να το βρεις;;

Αστο!!!!!θα μας ΦΑΝΕ ΟΙ ΔΡΟΜΟΙ!!!

Βασιλιάς της μοναξιάς είπε...

Περίπλους

Καλύτερα φίλε να μας φάνε οι δρόμοι μέχρι να το βρούμε, γιατί μπορεί να μας φάει το ίδιο αν επιστρέψει μιά μέρα απο μόνο του.
Η πρότασή μου ισχύει. Ξανασκέψου το...