Παρασκευή, 28 Ιουνίου 2013

ΦΛΩΜΑΧ


Όταν ο καλλιτέχνης ανακατεύεται με την πολιτική,
συνήθως γίνεται ένα με τα πίτουρα και τον τρώνε οι κότες.
Πριν πολλά πολλά χρόνια, ξύπνησα ένα πρωί
και είδα τον Μίκη Θεοδωράκη υπουργό του Μητσοτάκη.
Βίωσα, εν τη γενέσει του, το πλέον ριζοσπαστικό πολιτικό είδος μέχρι τότε.
Τον ΑΜΑΝΕ (Αριστερό Μακρονησιώτη Νεοδημοκράτη).
Και πίστεψα ότι δεν υπάρχει περίπτωση να ζήσω κάτι ριζοσπαστικότερο πριν πεθάνω.
Μέχρι που ξύπνησα σήμερα το πρωί, μετά από πολλά πολλά χρόνια
και άκουσα τον Σταμάτη Σπανουδάκη να μας ζητάει
να δείξουμε σεβασμό στη Χρυσή Αυγή του 15%.
Και γονάτισα και ευχαρίστησα τον Θεό που με αξίωσε, μετά τον ΑΜΑΝΕ,
να ζήσω και τον ΦΛΩΜΑΧ (Φλώρο Μαλακοπίτουρα Χρυσαυγίτη).

ΦΛΩΜΑΧ is here