Παρασκευή, 9 Οκτωβρίου 2009

ΕΝΑ ΠΡΟΣΩΠΟ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΜΥΘΟΣ, ΕΝΑΣ ΜΥΘΟΣ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΜΠΛΟΥΖΑΚΙ

Σαν σήμερα πριν 42 χρόνια, στις 9 Οκτώβρη του 1967,
έφυγε απ' τη ζωή, δολοφονημένος, ο Ernesto Che Guevara.

Ο Ερνέστο Γκεβάρα ντε λα Σέρνα (Ernesto Guevara de la Serna), γνωστός ως
Τσε Γκεβάρα, ήταν Αργεντινός γιατρός, Μαρξιστής - Λενινιστής επαναστάτης, ένας από τους αρχηγούς των ανταρτών στην Κούβα και πολιτικός. Συμμετείχε στο κίνημα της 26ης Ιουλίου που πέτυχε την ανατροπή του δικτατορικού καθεστώτος του Φουλχένσιο Μπατίστα στην Κούβα, αρχικά προσφέροντας τις ιατρικές γνώσεις του και αργότερα ως διοικητής
των ανταρτών, ενώ υπήρξε μέλος της επαναστατικής κουβανικής κυβέρνησης προωθώντας ριζικές μεταρρυθμίσεις. Το 1965 πιστός στην νίκη της επανάστασης στην Κούβα έφυγε
με στόχο την οργάνωση νέων επαναστατικών κινημάτων στο Κονγκό
και αργότερα στη Βολιβία...

O Γκεβάρα εγκαταστάθηκε στη Βολιβία και ειδικότερα στην ορεινή περιοχή Νιανκαουασού (Ñancahuazú), όπου επρόκειτο να οργανωθεί ο πυρήνας του αντάρτικου στρατού, του οποίου τα μέλη είχαν εκπαιδευτεί νωρίτερα στην Κούβα. Ο Τσε κατέγραψε τα βιώματά του
εκείνο το διάστημα, στον ελεύθερο χρόνο που διέθετε, κρατώντας τις σημειώσεις που αργότερα εκδόθηκαν σε βιβλίο.
Οι συγκρούσεις με τον βολιβιανό στρατό ήταν τακτικές. O Τσε Γκεβάρα και οι αντάρτες του δεν κατάφεραν να προσελκύσουν τους φτωχούς Βολιβιανούς αγρότες και η προσπάθειά του να φέρει την επανάσταση και στην Βολιβία κατέληξε σε αποτυχία.
Ένας σημαντικός λόγος για την αποτυχία αυτή ήταν το γεγονός ότι το Κομμουνιστικό Κόμμα της Βολιβίας δεν τον υποστήριξε στην προσπάθειά του.
Επιπλέον, ιδιαίτερης σημασίας υπήρξε και η ενίσχυση του βολιβιανού στρατού
από τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Στις 8 Οκτωβρίου, η ομάδα των ανταρτών καθοδηγούμενη από τον Τσε Γκεβάρα,
περικυκλώθηκε. Κατά τη διάρκεια της τελικής μάχης, στην περιοχή του φαραγγιού του Τσούρο, η ομάδα αναγκάστηκε να διασκορπιστεί και ο Γκεβάρα τραυματίστηκε στη δεξιά κνήμη, ενώ συγχρόνως το όπλο του αχρηστεύτηκε από έναν πυροβολισμό.
Τελικά συνελήφθη και αργότερα μεταφέρθηκε στον πλησιέστερο οικισμό Λα Χιγκέρα.
Την καταδίωξη του Τσε Γκεβάρα στη Βολιβία παρακολουθούσε επίσης η CIA, με επικεφαλής τον πράκτορα Φέλιξ Ροντρίγκεζ (Félix Rodríguez), ο οποίος μετέφερε την πληροφορία της σύλληψής του στο αρχηγείο της υπηρεσίας του και σύντομα μετέβη ο ίδιος
στη Λα Χιγκέρα.

Μετά από μερικές ανακρίσεις στο σχολείο του χωριού, ο αιχμάλωτος Γκεβάρα
δολοφονήθηκε, στις 9 Οκτωβρίου 1967, από τον υπαξιωματικό του βολιβιανού στρατού Μάριο Τεράν (Mario Terán). Ο συγκεκριμένος αρχικά δίστασε να εκτελέσει την εντολή
για τη δολοφονία του αλλά τελικά πυροβόλησε τον αιχμάλωτο, ο οποίος φέρεται να του είπε: «Ήρθατε να με σκοτώσετε. Ρίξε, δειλέ, έναν άντρα θα σκοτώσεις».
Ο θάνατός του σημειώθηκε λίγο μετά τη 1.00 το μεσημέρι.
Στην Κούβα, ο Φιντέλ Κάστρο κράτησε αρχικά επιφυλακτική στάση απέναντι στην είδηση του θανάτου του, ωστόσο στις 15 Οκτωβρίου, αποδέχτηκε το γεγονός, μετά από την
εμφάνιση φωτογραφικών αποδείξεων.

Το πτώμα του Γκεβάρα μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο Σαν Χοσέ ντε Μάλτα όπου έγινε και νεκροψία, στο πρακτικό της οποίας καταγράφτηκαν συνολικά εννέα πληγές που είχαν προκληθεί από σφαίρες. Σύμφωνα με τη νεκροψία, ο θάνατός του προκλήθηκε από τα τραύματα που έφερε στο θώρακα και την αιμορραγία.
Το πτώμα του έπρεπε για τους στρατιωτικούς να χαθεί δίχως κανένα ίχνος και θάφτηκε κρυφά κοντά στο αεροδρόμιο, 30 χλμ από την Λα Χιγκέρα. Νωρίτερα, στο νοσοκομείο, είχαν κοπεί τα χέρια του, τα οποία διατηρήθηκαν σε φορμόλη προκειμένου να γίνει
αργότερα η οριστική αναγνώρισή του. Το πτώμα του έμεινε στον μυστικό του τάφο μέχρι που ανακαλύφθηκε στις 12 Ιουλίου 1997 στο Βαγιεγκράντε της Βολιβίας.
Αφού μεταφέρθηκε στην Κούβα, κηδεύτηκε στη Σάντα Κλάρα, την πόλη που ο ίδιος είχε κατακτήσει το 1958 ανοίγοντας το δρόμο για την τελική νίκη του Κάστρο.

πηγή: wikipedia

6 σχόλια :

Η ΠΕΤΑΛΟΥΔΑ είπε...

καλησπερα βασιλια της μοναξιας!
πολυ ωραια η αναρτηση σου για τον Che.
Μου εδωσες εμπνευση κι εγραψα κι εγω για αυτον κι εβαλα link και αναφορα στη σελιδα σου μια κι εσυ εισαι που μου τον θυμισες.
ελπιζω να μην σε πειραζει.
χαρηκα πολυ.

AERIKO είπε...

Ένας μύθος που έγινε μπλουζάκι...
να τον φοράμε πάνω μας αφου εκ των πραγματων δεν αντέχουμε να τον εμπεριέχουμε.Υπέροχη εγγραφή Ηρακλή για εναν Άνθρωπο πάνω απόλα με ολη τη σημασία της λέξης και την αξιοσύνη της έννοιας.Επανάσταση ήταν είναι και θα είναι αιωνίως η Ανθρωπιά κι η δικαιοσύνη μέσα μας πρωτίστως και μετά ολόγυρα.

Καλό βράδυ και όμορφο Σ/Κ.

βασιλιας της μοναξιας είπε...

ΠΕΤΑΛΟΥΔΑ

Τι να με πειράζει βρε; Που έβαλες link τη σελίδα μου; Θα σου κάνω μήνυση!
ΥΓ Χαίρομαι που σου τον θύμισα.

βασιλιας της μοναξιας είπε...

AERIKO

Όμορφο σχόλιο, όπως πάντα :)
Κρατάω το "Επανάσταση ήταν είναι και θα είναι αιωνίως η Ανθρωπιά κι η δικαιοσύνη μέσα μας πρωτίστως και μετά ολόγυρα".

Καλό Σ/Κ και σ' εσένα.

Blackangel είπε...

Ο Che αποτελεί για πολλούς ανθρώπους ενσάρκωση αντίστοιχη με εκείνη του Χριστού.

Προσωπικά, θαυμάζω το έργο του και παρακολουθώ με θρησκευτική ευλάβεια κάθε τι έχει σχέση με τον Γκεβάρα. Από ταινίες, αφιερώματα, ντοκυμαντέρ, βιβλία, άρθρα κουλουπού κουλουπού.

Η διαφήμιση στα μπλουζάκια αρχικά με ενοχλούσε, μετά όμως σκέφτηκα ότι ήταν ένα μέσο για να διαιωνιστεί η εικόνα και φυσικά τ έργο του (αλλιώς δεν έχει νόημα).

Και για όλους όσους επιθυμούν ακόμη να αλλάξουν τον κόσμο μη ξεχνάμε τα λόγια του:

"Ας είμαστε ρεαλιστές, να επιζητούμε το αδύνατο"

:-)

Υ.Γ.1 Σε όλους τους θαυμαστές αυτού του άντρα συνιστώ μια επίσκεψη στην Κούβα και στο μουσείο που φιλοξενούνται τα λείψανα του. Θα ανατριχιάσετε.

Υ.Γ.2 Βρήκα τυχαία το blog της πεταλούδας και έτσι οδηγήθηκα κα στο δικό σου. Βλέπετε τόσο ο Che, όσο και ο Μάρκος με το κίνημα των Ζαπατίστας έχουν πάντα ενδιαφέρον.

βασιλιας της μοναξιας είπε...

Blackangel

Η άποψή σου για τα μπλουζάκια είναι σεβαστή και ίσως κάπου να έχεις και δίκιο. Θα ήθελα μόνο να επισημάνω οτι η εικόνα και το έργο τόσων και τόσων μεγάλων μορφών έχει διαιωνιστεί χωρίς να τους έχουν κάνει μπλουζάκι. Και νομίζω πως ειδικά η μορφή και το έργο του Che θα έφταναν και θα φτάσουν εκεί που τους αρμόζει και χωρίς το μπλουζάκι.